Hujan Malam Hari

Dino koyo dene udan
Lan urip ugo wis dadi wengi

Mbok menowo mbesuk
Isih ono gurit soko jantung
Soko tetesing kang kependhem

Nanging paprangan iki durung rampung jroning atiku

Katresnanku sansoyo adoh
Digondol manuk - manuk wengi
Ing adhem lan leliwengan

Minongko pratondho
Yen udan iki
Wus ora biso dak rasa'ake maneh